Advertisement

Na 25 jaar stilte: de doorbraak in de zaak-Lex van Cittert en wat wij kunnen doen

Bij sommige verhalen blijft de tijd niet alleen stilstaan — hij stapelt zich op. In 1999 verdween de 37-jarige Lex van Cittert spoorloos uit Amsterdam. Onderzoek, hoop, geruchten: alles doofde uit, en bijna een kwart eeuw lang resteerde stilte. Tot 2023, toen bij graafwerkzaamheden in Lelystad menselijke resten werden gevonden die toebehoorden aan Lex. De stilte brak, maar de vragen bleven.

Het lange zwijgen rond een verdwijningszaak

Verdwijningen laten een leegte achter die verder reikt dan de directe omgeving. Families en vrienden leven met een verhaal zonder einde, terwijl een gemeenschap langzaam verder schuift, al blijft ergens een collectief geheugen knagen. Een naam die ooit in voorbijgaande nieuwsflarden opdook, keert terug met gewicht. Dat is wat een doorbraak in een cold case doet: het brengt verloren tijd weer het heden binnen, met de dringende vraag wat er toen is gebeurd — en wie iets heeft gezien of gehoord.

Een onverwachte vondst in Lelystad

Dat bij reguliere graafwerkzaamheden in Lelystad botten werden ontdekt, is een herinnering aan hoe toeval en vasthoudendheid elkaar in onderzoeken soms vinden. De identificatie van de resten als die van Lex is een zorgvuldig traject geweest, waarin techniek en precisie samengaan met respect. Het is geen plotwending, geen spektakel, maar stil en methodisch werk. Er zijn geen snelle antwoorden, alleen nieuwe aanknopingspunten die vragen om context, herinneringen en details uit 1999 die destijds onopgemerkt leken.

Waarom cold cases blijven raken

Cold cases zijn meer dan open dossiers; ze raken aan onze behoefte aan waarheid en rechtvaardigheid. Ze vragen om geduld, om het heropenen van collectieve herinneringen, om het erkennen van pijn die niet verdwijnt met het verstrijken van de jaren. De vondst in 2023 herstelt een vorm van waardigheid: de zekerheid dat iemand niet vergeten is. Tegelijk vraagt dit moment om betrokkenheid buiten de muren van de recherchekamer: wie in 1999 iets kleins opving, kan vandaag een groot verschil maken.

De kracht van herinneringen en kleine details

Herinneringen zijn zelden compleet, maar kleine details maken vaak het verschil. Weet je nog een ontmoeting, een route, een auto, een bijzondere opmerking? Een foto in een schoenendoos, een agenda, een oude e-mail: soms zit de sleutel in het alledaagse. Heb je informatie die relevant kan zijn voor het onderzoek in Midden-Nederland, neem dan contact op met de politie of deel je tip via een anoniem meldpunt. Weet jij meer? Het is nooit te laat om te praten.

Wat blijft, is de overtuiging dat waarheid het verdient om gevonden te worden, ook als de weg ernaartoe lang en weerbarstig is. Door niet weg te kijken en herinneringen te delen, helpen we mee om stilte te doorbreken en verhalen af te maken die te lang open hebben gestaan. Elk detail telt — juist nu.